Βάνα Κοντογιάννη
εναλλακτική θεραπεύτρια.
Σε αυτό το κεφάλαιο, θα συνεχίσουμε να αποκαλύπτουμε τις ιδιότητες εκείνων των ιαμάτων του Dr Bach, οι οποίες στοχεύουν στο να υπερνικήσουν μία ακόμη από τις μορφές των φόβων μας.
Το τρίτο ανθοΐαμα με το οποίο θα ασχοληθούμε, είναι το red chestnut, ελληνικά κόκκινη αγριοκαστανιά, λατινικά aesculus camea. Δεν φύεται στην Ελλάδα, είναι ένα δένδρο με ρόζ – κόκκινα λουλούδια που ανθίζουν κατά την περίοδο του καλοκαιριού.
Ένα από τα βασικά στοιχεία του ανθρώπου είναι η ανάγκη να αγαπά και να αγαπιέται. Κάποιοι από μας όμως, όταν αγαπάμε, προσπαθούμε να μαντεύουμε τις επιθυμίες του άλλου, να τις πραγματοποιούμε, να τον σκεπτόμαστε περισσότερο από τον ίδιο μας τον εαυτό, να βρισκόμαστε σε ένα «εμείς» που καταρρίπτει την έννοια της ατομικότητας. Αρχίζουμε να προσκολλώμαστε στη σχέση μας και να νοιώθουμε υπερβολική ανησυχία γι’ αυτήν. Ως σχέση βέβαια, δεν εννοούμε μόνο την ερωτική, αλλά και τη γονεϊκή, την αδελφική, τη φιλική ή οποιαδήποτε άλλη είναι πολύτιμη για μας. Με τη πάροδο του χρόνου σταματάμε να νοιαζόμαστε για τον εαυτό μας και αρχίζουμε να υποφέρουμε για τα αγαπημένα μας πρόσωπα. Φαντάζεστε πόσες κρίσεις μπορεί να προκαλέσει αυτού του είδους η συμπεριφορά;
Οι ίδιοι δεν αντιλαμβανόμαστε πόσο στενός φαίνεται ο κλοιός της υπερβολικής ανησυχίας μας στο «αγαπημένο μας πρόσωπο». Δεν καταλαβαίνουμε επίσης πως σιγά σιγά υπονομεύουμε την αυτοπεποίθηση των άλλων και τους κάνουμε να αισθάνονται άγχος. Όταν προσπαθούμε να κάνουμε τον άλλον «ανήλικο παιδί» θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το «παιδί» αυτό θα θελήσει να απελευθερωθεί αργά ή γρήγορα από τα δεσμά του και αν η σχέση δεν διακοπεί, η αγάπη θα μετατραπεί σε μίσος. Οσο για εμάς τους ίδιους η υπερβολική ανησυχία μπορεί να σωματοποιηθεί και να καταλήξει σε δερματοπάθειες, εκζέματα, πονοκεφάλους ή νευρώσεις του στομάχου. Αυτό το είδος φόβου έρχεται να υπερνικήσει το red chestnut.
Ειδικότερα:
– Φόβοι ότι μία ελαφριά αρρώστεια του αγαπημένου μας μπορεί να προκαλέσει σ’ αυτόν μη αναστρέψιμο κακό.
– Αν το αγαπημένο μας πρόσωπο καθυστερήσει λίγο να επιστρέψει σπίτι, ή φύγει για διακοπές, αρχίζουμε να φανταζόμαστε πως το έχουν βρεί όλες οι συμφορές του κόσμου. Πανικοβαλλόμαστε.
– Θέλουμε να έχουμε τον έλεγχο των πάντων γιατί αν κάτι συμβεί στον άλλον εμείς το βιώνουμε σαν δική μας αποτυχία.
– Υπερπροστασία. Θυσία για τον άλλον.
– Σκέψεις πως: «εάν οι άλλοι εξαρτώνται από εμένα, θα είμαι σημαντικός γι’αυτούς και δεν θα με εγκαταλείψουν ποτέ»
– Τέλος φόβος που μας «κόβει την ανάσα» όταν δούμε κάποιον να παθαίνει ένα ατύχημα. Η θετική έκφραση του red chestnut συνίσταται στο να πιστεύουμε πως όλα θα πάνε καλά, ότι μπορούμε να βοηθάμε τους άλλους όταν τους σκεφτόμαστε ασφαλείς και θαρραλέους να αντιμετωπίσουν οποιαδήποτε πρόκληση. Αγαπάμε και σεβόμαστε τους άλλους, όμως οι ίδιοι πάντα είναι υπεύθυνοι για την πραγματικότητα τους καλή ή κακή.















