από την Σταυρούλα Εξάρχου

Στην πορεία της ζωής μας, σαν συντροφικά όντα, επιθυμούμε να αγαπήσουμε και να αγαπηθούμε. Ο γάμος, η δημιουργία μας τρυφερής οικογένειας, ενός ζεστού σπιτικού, είναι λίγο – πολύ αιτήματα όλων μας, ανεξάρτητα σε ποιο ζώδιο γεννηθήκαμε.

Όπως γνωρίζουμε ο Ζωδιακός Κύκλος περιγράφει την ετήσια πορεία του Ήλιου, από την οποία εξαρτάται απόλυτα ο κύκλος των εποχών και της ζωής πάνω στη Γή, από το φυτικό κόσμο έως τον άνθρωπο, βιολογικά και συμβολικά. Ανάμεσα στο «εγώ» (Κριός) και το «εμείς» (Ζυγός) υπάρχει η βάση της ένωσης που προβάλλεται από την ανάγκη να «ανήκουμε κάπου» (Καρκίνος). Ο Καρκίνος συμπίπτει με το θερινό Ηλιοστάσιο.

Η φάση που βρίσκεται η φύση κατά το θερινό ηλιοστάσιο είναι της πλήρους ανάπτυξης και ωρίμανσης. Οι καρποί είναι ώριμοι και περιμένουν τη συγκομιδή, τα φρούτα λαχταριστά και ζουμερά, είναι έτοιμα να προσφέρουν τον εαυτό τους. Αναλογικά και ο άνθρωπος αυτή την περίοδο, κατακλύζεται από «χυμούς» που του δημιουργούν την παρόρμηση να «γευτεί» τις χαρές της ζωής και να μοιραστεί τον εαυτό του με τους άλλους.

Όλοι οι άνθρωποι επιθυμούν να είναι ευτυχισμένοι με μία ολοκληρωμένη συντροφική σχέση και σε αρμονική συνύπαρξη με τους άλλους. Γιατί τόσα προβλήματα; Γιατί δεν το καταφέρνουμε; Ισχύει και εδώ ότι ισχύει για τη Φύση. Ότι σπέρνουμε αυτό θερίζουμε. Εκεί που οι άνθρωποι … θερίζουν. Γνωρίζοντας ότι ο κάθε οίκος αντιπροσωπεύει ένα τομέα δραστηριότητας της ζωής, το πεδίο δοκιμασίας – εμπειρίας της ψυχής και τις φάσεις της συνείδησης του Εγώ, ας στρέψουμε την προσοχή μας στον έβδομο οίκο του ωροσκοπιακού κύκλου.

Αντιστοιχεί στο ζώδιο του Ζυγού, κυβερνήτης του είναι η Αφροδίτη, πλανήτης της αγάπης και της αρμονίας. Είναι δε, ο τόπος έξαρσης του Κρόνου. Κυβερνά το γάμο, το διαζύγιο, τη συνεργασία, τη συντροφικότητα, τα συμβόλαια, τις δικαστικές υποθέσεις, τις συμφωνίες. Ο οίκος αυτός δείχνει τη στάση μας προς το γάμο, το σύντροφο μας, το είδος και την ποιότητα του γάμου και πόσους γάμους μπορεί να κάνουμε.

Η σύγχρονη αστρολογία προσθέτει ότι, ο έβδομος οίκος είναι ο οίκος της προσωπικής μας δέσμευσης με ένα άλλο άτομο που μπορεί να εκφράζεται σαν γάμος αλλά και σαν συμβίωση ή μακρόχρονη σχέση. Αφού η Αφροδίτη είναι Κυβερνήτης δείχνει πως αντιλαμβανόμαστε κάθε τι που έχει σχέση με την αρμονία και την ομορφιά. Εδώ επίσης θα βρούμε και κάθε άτομο που δρα για λογαριασμό μας ή μας αντιπροσωπεύει.

Στην αστρολογική πρακτική, η ερμηνεία του έβδομου οίκου γίνεται πάντα με την συμβολή του πρώτου οίκου του οποίου είναι αντανάκλαση και προβολή. Αυτό βέβαια ισχύει για όλους τους αντικριστούς οίκους. Η προσωπικότητα που εμφανίζεται στον πρώτο οίκο, συνδέεται στενά και ενεργοποιείται πάντα σε σχέση με τους άλλους (έβδομος οίκος). Ένας «προβληματικός» πρώτος οίκος, δεν υποδηλώνει μόνο μια προβληματική προσωπικότητα, αλλά και έντονα διαπροσωπικά προβλήματα.

Οι πλανήτες εδώ περιγράφουν τι θαυμάζουμε ή φοβόμαστε, τι επιθυμούμε περισσότερο και το αναζητάμε στους άλλους. Δεν αντιπροσωπεύουν μόνο συγκεκριμένες ιδιότητες του συντρόφου, αλλά κυρίως αυτό που προβάλλουμε και που ασυνείδητα περιμένουμε από αυτόν ή αυτήν. Γενικά οι πλανήτες στον έβδομο όπως και ο κυβερνήτης πλανήτης του οίκου, πάντα βέβαια σε σύγκριση με τον Ήλιο και τη Σελήνη, είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικοί για τη συμπεριφορά του/της συντρόφου και για την εξέλιξη της σχέσης. Αναλύοντας δε τον οίκο βαθύτερα, διαπιστώνουμε ότι αυτοί που μπαίνουν στη ζωή μας ως σύντροφοι ή συνεργάτες στην ουσία εκφράζουν ένα κρυμμένο κομμάτι του εαυτού μας. Αυτό σημαίνει ότι μας έλκουν άνθρωποι και καταστάσεις, που αποτελούν δικά μας στοιχεία, αλλά δεν θέλουμε να τα δούμε, επειδή μας προκαλούν δυσαρέσκεια. Συνεπώς, δεν ανεχόμαστε να τα βλέπουμε ούτε στους άλλους. Έτσι προκαλούνται οι αντιπαλότητες. Και όσο αρνούμαστε να αναγνωρίσουμε αυτά τα στοιχεία που είναι καταχωνιασμένα στο ασυνείδητο μας, τόσο θα έλκουμε τέτοιες καταστάσεις στη ζωή μας.

Μόνο όταν ο άνθρωπος γνωρίσει το εαυτό του – γιατί, ας μη γελιόμαστε δεν τον γνωρίζουμε – θα πάψει να φορτώνει τα δικά του προβλήματα και τις δυσκολίες στους άλλους γύρω του.

Πολύ σοφά, οι πρόγονοι μας, είχαν λαξεύσει δύο συμβουλές στην είσοδο του Ιερού Μαντείου των Δελφών. Η μία ήταν «Παν μέτρον άριστον» δηλ. μας συμβουλεύουν να μην είμαστε ανισόρροποι. Ο έβδομος οίκος είναι η ζυγαριά της δικαιοσύνης και της ισορροπίας. Η άλλη συμβουλή ήταν «Γνώθι σ’ εαυτόν» Αν μάθουμε το εαυτό μας εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε πόσο υποκειμενικά και μονοσήμαντα αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα.

Ας σκεφτούμε λίγο τις μορφές της ανθρώπινης αγάπης. Τις περισσότερες φορές η ανθρώπινη αγάπη είναι βασισμένη πάνω σε συναισθηματικά ανώριμα κίνητρα. Οι περισσότερες ανθρώπινες σχέσεις δημιουργούνται από ανασφάλεια, επιθυμία, μοναξιά, κοινωνική πίεση, συνήθεια, συναισθήματα ανεκπλήρωτου κενού. Οι περισσότεροι ζητούν να πάρουν αντί να δώσουν στις σχέσεις τους. Οι περισσότεροι θέλουν να αλλάξει ο άλλος για να ταιριάζει με την εικόνα που έχουν στο μυαλό τους γι’ αυτόν. Ο καθένας σε μια σχέση νομίζει ότι είναι καθήκον του άλλου να τον κάνει ευτυχισμένο.

Οι περισσότεροι άνθρωποι παντρεύονται για λάθος λόγους. Παντρεύονται γιατί νοιώθουν συναισθηματικά ή οικονομικά ανασφαλείς και ελπίζουν ότι ο γάμος θα τους δώσει αυτή την ασφάλεια. Συνήθως η γυναίκα νοιώθει αδύναμη οικονομικά και συναισθηματικά αν δεν έχει σύζυγο. Όταν κανείς παντρεύεται με αυτά τα κίνητρα, η απογοήτευση είναι αναπόφευκτη. Οι σχέσεις που βασίζονται πάνω στην επιθυμία μας να πάρουμε κάτι από το άλλο άτομο είναι συνήθως καταδικασμένες στη αποτυχία όπως έχει αποδειχθεί από το τρομακτικά μεγάλο ποσοστό δυστυχισμένων γάμων και την αύξηση των διαζυγίων σ’ όλο τον κόσμο σήμερα. Αυτό αποδεικνύει ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει κάποιον άλλο ευτυχισμένο.

Η ευτυχία, η ασφάλεια και η ολοκλήρωση μπορούν να έλθουν μόνο από μέσα μας. Όταν περιμένουμε ο άλλος να μας κάνει ασφαλείς ή ευτυχισμένους και αποτύχει στο να εκπληρώσει τις ελπίδες μας, τότε τον κατηγορούμε, παραπονιόμαστε, τσακωνόμαστε. Πολύ λίγες σχέσεις είναι βασισμένες στη χωρίς όρους αγάπη, που σημαίνει να δεχόμαστε τους άλλους όπως είναι, να μην περιμένουμε πράγματα από αυτούς ούτε να απαιτούμε τίποτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να υιοθετήσουμε μια συμπεριφορά θύματος ή «καλού παιδιού».

Σαφώς και πρέπει να επιλέγουμε ποιους θέλουμε δίπλα μας και ποιους πρέπει να απομακρύνουμε. Απλά πρέπει να μπαίνουμε στις σχέσεις ισότιμα και όχι για να μας καλύπτουν κενά. Αλλά πώς να τα πάμε καλά με τους συνανθρώπους μας, όταν όχι μόνο δεν γνωρίζουμε τον εαυτό μας αλλά και δεν τον αγαπάμε καν. Το μυστικό είναι ότι για να μπορέσεις να αγαπήσεις τους άλλους, έστω και έναν, πρέπει πρώτα απ’ όλα να αγαπάς τον ίδιο σου τον εαυτό. Αν μπούμε στη διαδικασία να αποσυμβολίσουμε τον αστρολογικό μας χάρτη είναι σίγουρο ότι θα βρούμε έναν οδηγό για το ταξίδι μας στον εσωτερικό μας εαυτό.

Σημείωση: ακολουθεί δεύτερο μέρος με πληροφορίες για τον οίκο αυτό στον χάρτη μας.