από την Βάνα Κοντογιάννη
εναλλακτική θεραπεύτρια
Στο προηγούμενο θέμα «περί αλκαλικής διατροφής», εξηγήσαμε την οξεοβασική ισορροπία στο αίμα μας. Τώρα θα προσπαθήσουμε να αναλύσουμε ορισμένα από τα υπέρ και κατά των πιο κάτω τροφών.
ΓΑΛΑ
Το γάλα και τα προϊόντα του, αποτελεί όπως πιστεύουμε, μία από τις σημαντικές τροφές μας. Αυτό είναι αληθές, όμως ισχύει μόνο κατά τη διάρκεια της παιδικής μας ηλικίας.
Πρώτη τροφή του ανθρώπου το μητρικό γάλα, το οποίο περιέχει ποσοστό πρωτεΐνης μόνο 5%, ποσότητα πολύ μικρότερη από αυτήν που περιέχεται στο αγελαδινό γάλα. Το γάλα το οποίο δίδεται προς κατανάλωση, προέρχεται από εκτρεφόμενες αγελάδες, οι συνθήκες του μεγαλώματος των οποίων, καμία σχέση έχει με αυτές που βλέπουμε σε διαφημίσεις. Δηλαδή πανευτυχείς αγελάδες, να βόσκουν σε κάποια απέραντα λιβάδια πράσινου, μέσα σε μία ουτοπική πραγματικότητα. Η τροφή η οποία παρέχεται σε αυτά τα ζώα, εμπλουτίζεται με ισχυρές ορμόνες και ισχυρά αντιβιοτικά για να μπορούν αυτά να επιβιώνουν στους χώρους όπου μεγαλώνουν, να αυξάνονται γρήγορα και να είναι αρκετά παραγωγικά. Όλες αυτές οι ουσίες, φυσικά περνούν μέσα στο γάλα. Αυτό το παραγόμενο γάλα, στη συνέχεια, υπόκειται στη διαδικασία της παστερίωσης. Αρα τι απομένει?
Ένα προϊόν υποβαθμισμένο, με παντελή έλλειψη ενζύμων. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα (βούτυρο, τυρί, σοκολάτα γάλακτος, γιαούρτι μη ζωντανό), βρίσκονται στην κορυφή των προϊόντων τα οποία είναι υπεύθυνα για το σχηματισμό της βλέννας που αναφέραμε στο προηγούμενο κεφάλαιο. Το μοναδικό ζωικό γάλα το οποίο είναι ανεκτό από τον ανθρώπινο οργανισμό, είναι το κατσικίσιο γάλα από ζώα ελεύθερης βοσκής. Εχει βρεθεί ότι προσομοιάζει με το μητρικό.
Το κυρίαρχο σάκχαρο του γάλακτος είναι η λακτόζη. Μεγάλο ποσοστό από εμάς, παρουσιάζει δυσανεξία στη λακτόζη, πράγμα που σημαίνει ότι έχουμε δυσκολία στην πέψη της, η οποία οφείλεται στην έλλειψη ενός ενζύμου που ονομάζεται λακτάση. Το ένζυμο αυτό, διασπά τη λακτόζη για να μπορεί το πεπτικό μας σύστημα να την απορροφήσει. Η δυσκολία στη διάσπαση της λακτόζης του γάλακτος προκαλεί πρήξιμο, ναυτία, διάρροια, μερικές ώρες μετά την κατανάλωση γαλακτοκομικών.
Επίσης τα γαλακτοκομικά αποτελούν υπερβολικά συμπυκνωμένη τροφή η οποία προκαλεί οξύτητα. Δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο δύσπεπτο από το τυρί ή το παγωτό. Δυστυχώς, ζούμε με αυτά τα οποία τρώμε.
Από πού λοιπόν θα λαμβάνουμε ασβέστιο αν δεν πίνουμε γάλα? Από το ταχίνι, το σουσάμι, το σπανάκι, τις μπάμιες, τους ηλιόσπορους, τα καρύδια, τη σταφίδα, το αβοκάντο, τα φασόλια, τις φακές, τα ρεβίθια και όλα τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά τα οποία περιέχουν ασβέστιο, μαζί με πολλά άλλα πολύτιμα στοιχεία. Επίσης, από το γάλα αμυγδάλου, σουσαμιού, κουκουναριού και άλλων ξηρών καρπών, το οποίο μπορούμε εύκολα να παρασκευάσουμε μόνοι μας.
Το γάλα από αμύγδαλα (με βάση τη συνταγή της κας Φλώρας Παπαδοπούλου η οποία διδάσκει με επιτυχία τη μέθοδο της χορτοφαγικής ωμοφαγίας) παρασκευάζεται ως ακολούθως:
Βάζουμε ένα ποτήρι αμύγδαλα ωμά αξεφλούδιστα βιολογικά στο νερό για 10-12 ώρες. Το νερό θα πρέπει να τα καλύπτει. Τα βάζουμε το ψυγείο σκεπασμένα. Αν θέλουμε μπορούμε να αλλάξουμε το νερό 2 φορές. Το πρωί είναι εύκολο να ξεφλουδιστούν. Ακολούθως, τα ρίχνουμε στο μίξερ σε αναλογία 1 ποτήρι καθαρισμένα αμύγδαλα με 2 ποτήρια νερό και 3 κουτ. γλυκού μέλι. Εάν θέλουμε προσθέτουμε λίγο σκόνη κανέλλας ή μαύρης φυσικής βανίλιας. Αφού τα αλέσουμε καλά, τα σουρώνουμε μέσα σε ένα τουλπάνι που θα έχουμε προσαρμόσει σε ένα δοχείο. Στίβουμε καλά. Το γάλα αυτό διατηρείται στο ψυγείο σε γυάλινο βάζο για τρία 24ωρα. Ο πολτός των αμυγδάλων που μένει, τρώγεται σαν γλυκό αφού του προσθέσουμε μπανάνα, χουρμά, μέλι ή ότι άλλο προτιμάμε. Κατά παρόμοιο τρόπο, παρασκευάζουμε και τα άλλα φυτικά γάλατα.
Μία άλλη παράμετρος στη διαχείριση του ασβεστίου από το σώμα μας είναι ότι στην περίπτωση ύπαρξης οξύτητας στο αίμα μας λόγω υπερκατανάλωσης όξινων τροφών, ο οργανισμός μας αποδομεί ασβέστιο από τα οστά για να ισορροπήσει. Αρα με τη μείωση της υπερβολικής ποσότητας πρωτεΐνης και την αλκαλοποίηση του αίματος μας παύει το σώμα μας να χρειάζεται υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου οπότε οι υπάρχουσες είναι με το παραπάνω επαρκείς.
ΝΕΡΟ
Το σώμα μας αποτελείται από 70% νερό. Καταλαβαίνουμε λοιπόν, πόσο σοβαρό ρόλο παίζει η κατανάλωση άφθονου καθαρού νερού.
Η χρήση του χλωρίου για την απολύμανση του νερού, έχει συνδεθεί με την αύξηση των καρδιοπαθειών. Το δε φθόριο με το οποίο το νερό εμπλουτίζεται αποτελεί τοξικό δηλητήριο, που με συνεχή χρήση ενεργεί επιβαρυντικά στον οργανισμό. Λέγεται ότι προστατεύει το σμάλτο των δοντιών όμως οι καταστροφές τις οποίες προκαλεί βρίσκεται να είναι πιο πολλές από τις ωφέλειες. Είναι δυνατόν να προκαλέσει βλάβη στους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου. Επίσης μειώνει τη δραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα.
Χρειαζόμαστε 2-3 lt καθαρού νερού την ημέρα. Πολλές φορές το αίσθημα της πείνας το οποίο νοιώθουμε, μπορεί να οφείλεται σε ανεπαρκή ενυδάτωση μας. Το καλύτερο φιλτράρισμα του νερού γίνεται από τις συσκευές αντίστροφης όσμωσης. Η πρόσθεση λίγων σταγόνων λεμονιού στο νερό μας μία φορά την ημέρα, αυξάνει την αλκαλική του δράση.
Μία συνήθεια η οποία βλάπτει είναι να συνοδεύουμε το φαγητό μας με μεγάλες ποσότητες νερού ιδίως παγωμένου. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να διαλύει τις χημικές ουσίες που χρειάζονται για την πέψη του φαγητού.
Καλό θα είναι να καταναλώνουμε νερό μισή ώρα πρίν ή μία ώρα μετά κάθε μας γεύμα. Μπορούμε να πιούμε εάν αυτό μας είναι απαραίτητο, μερικές γουλιές νερού σε θερμοκρασία περιβάλλοντος.
ΓΛΥΚΑΝΤΙΚΕΣ ΟΥΣΙΕΣ
Υγιεινότερες γλυκαντικές ουσίες για τον οργανισμό μας είναι το μέλι, το βότανο στέβια (το οποίο δεν ενοχλεί τους πάσχοντες από διαβήτη), το σιρόπι της αγαύης και το κιχώριο.
Είναι γνωστό ότι η ραφιναρισμένη άσπρη ζάχαρη δεν περιέχει κανένα διατροφικό στοιχείο, βιταμίνη ή μέταλλο. Δίνει μόνο άχρηστες θερμίδες και επί πλέον καταβάλλει το αμυντικό μας σύστημα, βλάπτει τους νεφρούς και το συκώτι, δημιουργεί αύξηση της candida, καταπονεί το πάγκρεας και δημιουργεί οδοντική πλάκα.
Τα τεχνητά γλυκαντικά όπως η ασπαρτάμη, η ζαχαρίνη, η ακεσουλφάμη –Κ κατά τη διάσπαση τους, προκαλούν βλάβες ή επιδεινώνουν ήδη υπάρχουσες ασθένειες (π.χ. διαβήτη, όγκους, σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσο του Πάρκινσον, Αλτσχάϊμερ, διαταραχές του θυρεοειδούς, επιληψία).
Βιβλιογραφία:
«Ολη η αλήθεια για το γάλα» Κων. Μουρούτης
«Γίνε γιατρός του εαυτού σου» Ann Wigmore
«Χορτοφαγική ωμοφαγία» Φλώρα Παπαδοπούλου
Όλες οι αναρτήσεις μας καθημερινά και στις σελίδες μας
στο facebook https://www.facebook.com/liliansimou.astrolife
στο twitter https://twitter.com/astrolifegr
και στο google+ https://plus.google.com/u/0/105197655252970962131/posts
Το πρώτο μήνυμα της ημέρας στο: http://kissmygrass.gr/
Θέματα ψυχολογικής αστρολογίας στο: http://writersgang.com/ (Στήλη: Walking with the stars)

















