από την Λίλιαν Σίμου
Ο νέος αιώνας έφερε πολλά και περίεργα. Όσο προχωρά, οι εκπλήξεις είναι λιγότερο ευχάριστες. Οικονομικές εξελίξεις, κρίσεις κάθε είδους – ακόμη και τεχνητές, έφεραν αναστάτωση και ανέτρεψαν την καθημερινότητά μας.
Συχνά βλέπουμε στον δρόμο ανθρώπους σκυφτούς, βλοσυρούς, με τους ώμους κουρασμένους, επιφυλακτικούς, ανέκφραστους.
Σε έναν μεσογειακό λαό, αυτό θα έπρεπε να προκαλεί εντύπωση και αντίδραση. Και όμως, αρκετοί παραμένουμε μουδιασμένοι μπροστά στις απειλές των ειδήσεων, τις τεχνικές χειραγώγησης μέσω του φόβου, τις λεκτικές επιθέσεις μέσω ειδήσεων διανθισμένες από αρνητικές μονίμως εικόνες. Ακόμη και ένα δελτίο μετεωρολογικό, εδώ και χρόνια, εμπεριέχει τρόμο “πολικό ποτάμι” προανήγγειλαν το κύμα καταιγίδας “Μπάρμπαρα” (βαφτίζουμε πλέον τις καταιγίδες, μιμούμενοι τις αμερικάνικες ιδέες). Η καταιγίδα, ό,τι πιο φυσικό, εν μέσω χειμώνα, έφερε τελικά λίγο χιόνι στη χώρα μας και όχι όσο άλλες χρονιές.
Η λογική περιορίζεται όταν ψάχνουν παιδαριώδεις εξηγήσεις, καθώς θέλουν να μας στερήσουν πολλά βασικά και αυτονόητα, να προσθέσουν αυτά που μοιάζουν με δυστοπική ταινία, για παράδειγμα τα έντομα στη διατροφή, αφαιρώντας “δημοκρατικά” άλλες τροφές. Όπως συνέβη εδώ και χρόνια με τα χημικά στις καλλιέργειες και τους μεταλλαγμένους σπόρους. Η αδηφάγα φύση κάποιων, είναι πράγματι άξια για ψυχιατρική διερεύνηση. Δυστυχώς βασίζονται στην απάθειά μας και στην παραίτηση. Ωστόσο, κάποια στιγμή, έχουμε πλέον να πάρουμε αποφάσεις εμείς για μας, με τις παρούσες συνθήκες.
Η αλήθεια είναι πως όταν μπαίνεις στην… “λογική” της χειραγώγησης, χάνεις την δυναμική σου, χάνεις τη διάθεση και την αισιοδοξία σου. Χρειάζεται όμως;
Όλα είναι ένα παιχνίδι σε σκακιέρα. Οι άνθρωποι από αρχαιοτάτων χρόνων, αντί να ζουν ειρηνικά και να μοιράζονται σ’ αυτό τον πανέμορφο πλανήτη εικόνες, γεύσεις, άρωμα ζωής, έκαναν ό,τι μπορούσνα για να επικρατήσουν ο ένας του άλλου.
Τι κρίμα να μην θέλουμε να διακρίνουμε πως όσο και να προσπαθήσουμε, είμαστε βροτοί και θνητοί. Και πως κάποιοι παίζουν στη πλάτη μας τάβλι με στημένες ζαριές.
Βέβαια για να συμβεί αυτό, χρειάζεται εσωτερική ισορροπία και συνειδητοποίηση των αξιών μας.
Επειδή αυτό στο σύνολο της ανθρωπότητας δεν είναι εύκολο, προκύπτει η πρόκληση που αποκαλύπτει το σημείο που βρίσκεται ο καθένας μας.
Το 2022 ήταν ένα έτος με υπόγειες κινήσεις και προκλήσεις. Το 2023 είχαμε ακόμη στην αρχή, τα απόνερα. Με μία θαυμάσια Νέα Σελήνη τον Ιανουάριο φτάσαμε στην Πανσέληνο της 5ης Φεβρουαρίου. Εκρηκτική, ανατρεπτική, με ρήξη και με το φως της ψυχής να ζητά να ανακαλύψουμε εκ νέου τη χαρά, την ψυχαγωγία, την αγάπη, τον έρωτα, την αγκαλιά. Να έρθουμε σε ρήξη με ό,τι μας γέμισε μελαγχολία, πίκρα, απελπισία.
Όπως ήδη ανέφερα στο συγκεκριμένο άρθρο της Πανσελήνου, η ρήξη έχει σχέση με την επαναφορά του χαμόγελου, της απόλαυσης, της γεύσης της ζωής.
Σήμερα, απέναντι από τον Ήλιο στον Υδροχόο, είναι ο αστεροειδής Elpis 59.
Η Ελπίς (Elpis) είναι ένας από τους μεγαλύτερους αστεροειδείς της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών. Ανακαλύφθηκε το 1860 από τον Γάλλο αστρονόμο Ζαν Σακορνάκ, που παρατηρούσε από το Παρίσι. Υπήρξε ο έκτος και τελευταίος αστεροειδής που ανεκάλυψε ο συγκεκριμένος αστρονόμος. Η Ελπίς έλαβε το όνομά της από την προσωποποίηση της ελπίδας στην ελληνική μυθολογία.]
Φέρνει ελπίδα, αγάπη, πνοή και ενθουσιασμό.
Η εκρηκτική και αντιδραστική Πανσέληνος, χρωματίζεται και από το φως της Ελπίδας. Το Σύμπαν πάντα συμβουλεύει και παροτρύνει. Αρκεί να είμαστε ψύχραιμοι, ανοιχτοί στο καινούργιο και στο θετικό.
Ας μην διστάσουμε λόγω των απωλειών του παρελθόντος. Η ζωή είναι μία διαρκής μάχη και όταν μάχεσαι νιώθεις ζωντανός. Όταν αδρανείς, γερνάς. Χρειάζεται να πιστέψουμε πως μας περιμένουν όμορφα δώρα.
Σαν τις εποχές που εναλλάσσονται, το φως διαλύει το σκοτάδι, ο χειμώνας δίνει την θέση του στην Άνοιξη, το ίδιο και στη ζωή μας το παρελθόν να μην γίνει βαρίδι για το μέλλον.
Κόντρα σε ό,τι μας καθηλώνει, η πρόσφατη Πανσέληνος στον Λέοντα έστειλε το κάλεσμα. Επαναστατική αλλαγή, προκειμένου να ερωτευθούμε ξανά, ένα όνειρο, έναν άνθρωπο, μία δημιουργία, μία γεύση, ένα άρωμα.
Να χαμογελάσουμε και να μη σκύβουμε το κεφάλι σκυθρωποί και αποκαμωμένοι.
Η θέληση για ένα νέο δρόμο, ένα νέο εγχείρημα, μία νέα γνωριμία, θα είναι το φάρμακο της θεραπείας. Γιατί η σπίθα της Αγάπης και της δημιουργίας, δεν πρέπει να σβήσει από την ψυχή. Θα είναι ο φάρος που μας οδηγεί και μας ζεσταίνει, καθώς ακόμη και λαβωμένοι, προχωράμε μπροστά! Και ναι, υπάρχει Ελπίδα όσο πιστεύουμε σ’ αυτή και συμπορευόμαστε με εκείνους που πιστεύουν πως όποιος μάχεται κερδίζει ξανά μια θέση στον Ήλιο της Ζωής.
Καλή μας δύναμη!
Όλες οι αναρτήσεις μας καθημερινά και στις σελίδες μας
στο facebook https://www.facebook.com/liliansimou.astrolife
στο twitter https://twitter.com/astrolifegr
στο κανάλι μου στο youtube: https://www.youtube.com/channel/UCSrCxZCiHrdYlzze25B_p3Q
Θέματα ψυχολογικής αστρολογίας στο: http://writersgang.com/ (Στήλη: Walking with the stars)
και τώρα στο https://togethergreece.com/Lilian1S