από την Λίλιαν Σίμου

Σάββατο 9 και Κυριακή 10 Οκτωβρίου και ο ανάδρομος Ερμής στον Ζυγό συναντά τον αστεροειδή Atalante 36 (Aταλάντη). 

Η μυθολογική Αταλάντη, ήταν σύμφωνα με την παράδοση, ήταν κόρη του Σχοινέα (γιου του Αθάμαντα) και της Κλυμένης (κόρης του Μινύου). Η Αταλάντη ήταν ωραιότατη, αλλά και περίφημη δρομέας. Απέφευγε τη συναναστροφή με άλλες παρθένες και τρόμαζε στην ιδέα του γάμου. Επειδή όμως πολλοί ζητούσαν να την παντρευτούν, εκείνη δήλωσε ότι θα παντρευόταν εκείνον που θα κατάφερνε να την παραβγεί σε αγώνα δρόμου και ότι θα φόνευε στη συνέχεια τον όποιον ηττημένο από αυτήν. Αν και οι όροι ήταν βαρείς, πολλοί ήταν και οι μνηστήρες και ως εκ τούτου πολλά υπήρξαν και τα θύματα. Μέχρι που τη νίκησε ο Ιππομένης ή ο Μελανίων, που το κατόρθωσε χάρη σε τρία μήλα των Εσπερίδων που είχε λάβει ως δώρο από τη θεά Αφροδίτη, με τη ρητή εντολή να τα χρησιμοποιήσει μόνο όταν θα κινδύνευε να χάσει στον αγώνα, ρίχνοντας ένα ένα πλάγια. Πράγματι η Αταλάντη, πιστεύοντας ότι σίγουρα θα νικήσει, λοξοδρομούσε κάθε φορά για να κυνηγήσει το μήλο.

Έτσι μετά τη νίκη του ο Ιππομένης νυμφεύθηκε την Αταλάντη, αλλά το ερωτικό τους πάθος ήταν τόσο έντονο που χρησιμοποίησαν ως ερωτική κλίνη αυτό το ιερό δάσος της θεάς Ήρας. Μόλις το αντελήφθη η Ήρα, δεν άργησε να δείξει την αγανάκτησή της, μεταμορφώνοντας τους δύο εραστές σε ζεύγος λεόντων… εξαιρώντας τους έτσι από της αρχαίας ηθικής τάξεως των πραγμάτων.

Τη διήγηση αυτού του μύθου διέσωσε ο Ησίοδος στους καταλόγους του. Εκτός όμως από αυτόν, υπήρχαν και άλλοι μύθοι, με διάφορες παραλλαγές. Παρά ταύτα η Αταλάντη παντρεύτηκε τον Μελανίωνα, ο οποίος και εκείνος δεν ήθελε να ακούσει για γάμο. Σε συνάντησή τους όμως, το κοινό αυτό παράδοξο, τους έκανε να αισθανθούν μεταξύ τους έλξη και τελικά να ενωθούν. Από τον γάμο αυτό φέρεται να γεννήθηκε ο Παρθενοπαίος. (πηγή για το μυθολογικό ιστορικό, από τη Βικιπέντια).

Σε όλες όμως τις παραλλαγές του μύθου, παρουσιάζεται ως μία νέα πανέμορφη, με αθλητικές ικανότητες, ανένταχτης φύσης και αρνητική ως προς τις δεσμεύσεις του γάμου (ίσως γι’ αυτό τον λόγο η Ήρα θύμωσε!…)

Η συμπόρευσή της Αταλάντης με τον ανάδρομο Ερμή περιγράφει το συναίσθημα εμποτισμένο από νοσταλγικές μνήμες.  Ζυγίζονται  ευθύνες και αδυναμίες στις σχέσεις. Τα κίνητρα σε κάθε σχέση, φιλική, προσωπική, οικονομική, πρέπει να επανεξεταστούν. Υπάρχουν αδυναμίες δικές μας ή της “άλλης πλευράς”. Πόσα διδαχτήκαμε από το παρελθόν; 

Σπαταλήσαμε χρόνο, συναίσθημα, κάναμε λάθη σε συμφωνίες. Ήμασταν αρνητικοί στην δέσμευση ή επιλέγαμε ανθρώπους που δεν συμβάδιζαν με τις προσωπικές μας ανάγκες. 

Η στροφή προς το παρελθόν, σκοπό έχει να αποκαλύψει κενά σε συνεργασίες ή σχέσεις. Εχουμε υπάρξει πιθανόν απρόσεκτοι, επικριτικοί, υπερευαίσθητοι και εύθικτοι…

Η ισορροπία θα επανέλθει, όταν σε κάθε σχέση επικρατήσουν ποιότητες όπως η ελευθερία. η  ευγένεια,  ο σεβασμός και η γέφυρα επικοινωνίας.. 

Εκείνο που ίσως πρέπει περισσότερο να ανακτήσουμε, μέσα από τις νοσταλγικές πινελιές,  ως κοινωνία ή ατομικά, είναι αξίες και ήθος, που πιθανόν έχουν ατονήσει…

Σημείωση: o πίνακας είναι του Leonid Afremov

Όλες οι αναρτήσεις μας καθημερινά και στις σελίδες μας

στο facebook https://www.facebook.com/liliansimou.astrolife

στο twitter https://twitter.com/astrolifegr

στο κανάλι μου στο youtube: https://www.youtube.com/channel/UCSrCxZCiHrdYlzze25B_p3Q

Θέματα ψυχολογικής αστρολογίας στο: http://writersgang.com/ (Στήλη: Walking with the stars)