Λέο Μπουσκάλια

 

…Πώς αντέχεις να πεθάνεις χωρίς να γίνεις όλα όσα είσαι;

Αυτό θα το πετύχεις, αν αποφασίσεις να το κάνεις.

Είναι τόσο εύκολο. Έτσι γίνονται οι αλλαγές και η αλλαγή είναι πάντα δυνατή.
Δεν αντέχω ν’ ακούω κουβέντες όπως … “Το γέρικο σκυλί δεν μαθαίνει καινούργιο κόλπα”

Έχω διδάξει πολλά καινούργια κόλπα σε γέρικα σκυλιά.

 

Μπορείς όμως να διαλέξεις.

Η ζωή είναι επιλογή και είναι στα χέρια σου.

Μπορείς να την ζήσεις χαρούμενα ή να την ζήσεις θλιβερά.

Μπορείς να είσαι επιπόλαιος.

Μπορεί να είσαι πολύ σοβαρός.

Ανάλαβε όμως ολόκληρη την ευθύνη για την επιλογή που κάνεις.

 

Αν πλήττεις, αν φοβάσαι, αν δεν σ’αρέσει το σκηνικό σου, άνοιξε την πόρτα και φύγε!
Ποιος είπε, ότι πρέπει να μείνεις εδώ;

Όσο η καρδιά και το μυαλό σου δουλεύουν και το ηθικό είναι ακμαίο, μπορείς να μπεις σε όποιο σκηνικό θελήσεις. Μπορείς να φτιάξεις το δικό σου. Να δημιουργήσεις ένα νέο.
Από αύριο κιόλας τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Κάνε τα διαφορετικά, γιατί μόνο η πράξη αλλάζει.

Οι κουβέντες είναι καλές μόνο στην αρχή. Η συνειδητοποίηση είναι μόνο η μισή λύση.

Τα υπόλοιπα είναι πράξη…
Διάλεξε το δρόμο της ζωής.
Διάλεξε το δρόμο της αγάπης.
Διάλεξε τον δρόμο του ενδιαφέροντος.
Διάλεξε το δρόμο της ελπίδας.
Διάλεξε το δρόμο της πίστης στο αύριο.
Διάλεξε το δρόμο της εμπιστοσύνης.
Διάλεξε το δρόμο της καλοσύνης.

Από εσένα εξαρτάται. Εσύ θα διαλέξεις.
Μπορείς να διαλέξεις την απελπισία , την δυστυχία.
Μπορείς να κάνεις τη ζωή δύσκολη για τους άλλους.
Μπορείς να διαλέξεις την θρησκοληψία. Γιατί όμως; Δεν έχει νόημα. Είναι και πάλι αυτο-μαστίγωμα.
Σε προειδοποιώ όμως ότι, αν αποφασίσεις να πάρεις την πλήρη ευθύνη για τη ζωή σου, δεν πρόκειται να είναι εύκολο πράγμα και θα πρέπει να μάθεις ξανά να ρισκάρεις.

Το ρισκάρισμα – αυτό είναι το κλειδί για την αλλαγή.

Θέλω να σας διαβάσω κάτι:

Όταν γελάς, διακινδυνεύεις να περάσεις για ηλίθιος.
Και λοιπόν;

Συχνά λέω πως ο κόσμος βλέπει τον Μπουσκάλια σαν ένα είδος τρελού. Είναι πραγματικά τρελό! Εγώ όμως το γλεντάω αφάνταστα, ενώ χιλιάδες γνωστικοί πεθαίνουν από ανία.

Όταν κλαις, κινδυνεύεις να περάσεις για συναισθηματικός.
Δε φοβάμαι να κλάψω. Κλαίω συχνά.

Κλαίω από, από απελπισία.

Μερικές φορές κλαίω διαβάζοντας τις εργασίες των μαθητών μου.

Κλαίω όταν βλέπω ευτυχισμένους ανθρώπους.

Κλαίω όταν βλέπω ανθρώπους να αγαπιούνται.

Δε με νοιάζει μήπως φανώ συναισθηματικός. Δεν πειράζει. Μ’αρέσει. Μου καθαρίζει τα μάτια.

Όταν ανοίγεσαι στους άλλους,κινδυνεύεις να μπλεχτείς.
Και τι πιο σημαντικό υπάρχει στην ζωή;

Δεν έχω καμιά διάθεση να ζήσω μόνος μου σ’ ένα νησί. Το γεγονός ότι βρισκόμαστε μαζί εσείς και εγώ, σημαίνει πως έτσι είμαστε φτιαγμένοι. Ας βρούμε τρόπους να κάνουμε την κατάσταση αυτή μια ευκαιρία χαράς.

Όταν δείχνεις τα συναισθήματα σου, κινδυνεύεις να αποκαλύψεις την ανθρωπιά σου.
Εγώ χαίρομαι να αποκαλύπτω την ανθρωπιά μου.

Μπορείς να αποκαλύψεις πολύ χειρότερα πράγματα από την ανθρωπιά σου.

Όταν εκθέτεις τις ιδέες και τα όνειρά σου στο κόσμο, κινδυνεύεις να τα χάσεις.
Τι να γίνει. Δεν μπορείς να κερδίζεις τα πάντα.

Κι ούτε είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.

Πάντα θα υπάρχει κάποιος που θα πει “Είναι απατεώνας. ‘Ελα, Μέιμπελ, αρκετά ακούσαμε. Πάμε σπίτι”.

Κι αυτό είναι πολύ καλό, ξέρετε, και σωστό. Δεν είναι δυνατόν να σε αγαπούν όλοι.

Όταν αγαπάς ,κινδυνεύεις να μην έχει ανταπόκριση η αγάπη σου.
Δεν είναι κακό αυτό. Αγαπάς για να αγαπάς, και όχι για να πάρεις ανταπόκριση – αυτό δεν είναι αγάπη.

Όταν ελπίζεις, κινδυνεύεις να πονέσεις. Και όταν δοκιμάζεις, κινδυνεύεις να αποτύχεις.
Κι όμως πρέπει να ρισκάρεις, γιατί η μεγαλύτερη ατυχία στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε.

‘Οποιος δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε και δεν είναι τίποτε. Μπορεί ν’αποφεύγει τον πόνο και την λύπη, αλλά δεν μαθαίνει, δε νιώθει, δεν αλλάζει, δεν αναπτύσσεται, δεν ζει και δεν αγαπά. Είναι δούλος αλυσοδεμένος με τις βεβαιότητες και τους εθισμούς του. ‘Έχει ξεπουλήσει το μεγαλύτερο αγαθό του, την ατομική του ελευθερία.

Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι ελεύθερος.
Το να κρατάς κρυμμένο τον εαυτό σου, να τον χάνεις με τις αυτομειωτικές σου ιδέες, είναι θάνατος. Μην αφήσεις να σου συμβεί αυτό.

Η μεγαλύτερή σου υποχρέωση σου είναι να γίνεις όλα όσα είσαι, όχι μόνο για δικό σου όφελος , αλλά και για δικό μου…

 

(απόσπασμα από το υπέροχο βιβλίο του: “Να ζεις, ν’αγαπάς και να μαθαίνεις…”)

Ο Λέο Μπουσκάλια ήταν επίκουρος καθηγητής της κοινωνικής παιδαγωγικής και ψυχολογίας στο Παν/μιο της Νότιας Καλιφόρνιας.

Ο Φελίτσε Λεονάρντο «Λέο» Μπουσκάλια γεννιέται στις 31 Μαρτίου 1924 στο Λος Άντζελες ως το νεότερο από τα τέσσερα παιδιά μιας οικογένειας Ιταλών μεταναστών. Παρά το γεγονός ότι ανατράφηκε ως καθολικός, ανακάλυψε από παιδί τον βουδισμό, που έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη μετέπειτα σκέψη του.

 

Είναι γνωστός σε εκατομμύρια ακροατές και θεατές του σε όλη την Αμερική που τον παρακολουθούν σε αίθουσες διαλέξεων και τηλεοπτικές εκπομπές.

Μέσα από τα μαθήματα διδασκαλίας του ανάπτυξε ένα ειδικό σεμινάριο πάνω στην αγάπη και μέσω αυτής στην αλλαγή της καθημερινής μας συμπεριφοράς.

Ο δρ Μπουσκάλια δίδασκε στο Τμήμα Ειδικής Αγωγής του Πανεπιστήμιου της Νότιας Καλιφόρνια  όταν στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μια από τις αγαπημένες του φοιτήτριες έδωσε τέλος στη ζωή της. Η αυτοκτονία της κοπέλας είχε τεράστιο αντίκτυπο στη ζωή του καθηγητή, κάτι που τον ώθησε να αρχίσει δειλά-δειλά να διδάσκει ένα σεμιναριακό μάθημα εκτός πανεπιστημιακού προγράμματος που ο ίδιος ονόμασε «Love 1A».

 

Στην αρχή οι συνάδελφοί του θεωρούσαν αστεία την ιδέα να δημιουργήσει σεμινάρια με θέμα την Αγάπη, αλλά η τεράστια απήχηση που είχαν αυτά τα μαθήματα απέδειξαν πως ο Μπουσκάλια είχε δίκιο… ο άνθρωπος έχει ανάγκη από Αγάπη και μέσω αυτής θεραπεύει και εξελίσσει τα πάντα στη ζωή του…

Το θέμα είναι πως η Αγάπη διδάσκεται και βιώνεται καθημερινά από τα παιδικά χρόνια, αλλά και ο ενήλικας μπορεί να κατανοήσει το μήνυμά της κάθε στιγμή και να αλλάζει τρόπο και φιλοσοφία στη ζωή του.

Κατά τη διατύπωσή του “η αγάπη δεν είναι δρόμος, είναι συμμετοχή και μοιρασιά. Το να ζεις με τη φιλοσοφία της αγάπης είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής”.

Τα πιο γνωστά βιβλία του είναι: “Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις”, “Λεωφορείο 9 για τον Παράδεισο”, “Η αγάπη”, “Ο δρόμος του Ταύρου”, “Η πτώση του φύλλου που το έλεγαν Φρόυντ”

Οι πωλήσεις των 15 βιβλίων της αγάπης του άγγιξαν τα 10 εκατ. αντίτυπα, ενώ παραμένει ένας από τους ελάχιστους συγγραφείς που είχε ταυτοχρόνως 5 τίτλους στα μπεστ-σέλερ των ΗΠΑ! Την ίδια στιγμή, οι αναρίθμητες διαλέξεις του περιλάμβαναν μία ώρα συνήθως ομιλίας και τρεις ώρες κατόπιν διαλόγου, χειραψίες αγάπης και αγκαλιά με τους παριστάμενους.

Ο δρ Φελίτσε έφυγε από τον κόσμο στις 12 Ιουνίου 1998 στο σπίτι του στη Νεβάδα των ΗΠΑ χτυπημένος από καρδιακό επεισόδιο. Ήταν 74 ετών και -κατά δήλωσή του- χορτασμένος από αγάπη…

 

 

Όλες οι αναρτήσεις μας καθημερινά και στις σελίδες μας

στο facebook https://www.facebook.com/pages/Lilian-Simou-Astrolife/

στο twitter https://twitter.com/astrolifegr

και στο google+ https://plus.google.com/u/0/105197655252970962131/posts

Το μήνυμα της ημέρας πρώτη παρουσίαση στο: http://kissmygrass.gr/