από την Λίλιαν Σίμου

Τρίτη 16 Ιουνίου και ημέρα του Άρη, θεού του πολέμου. Σε μία ιδιαίτερη χρονική περίοδο, όπου το μικρό μας Σύμπαν είναι ανάστατο, έχουμε πολλά και διαφορετικά φαινόμενα να μας ανατρέπουν την καθημερινότητα. 

Στην πορεία αυτής της εποχής λοιπόν, ο αστεροειδής Medusa 149, διελαύνει στην περιοχή του αστερισμού των Πλειάδων και συγκεκριμένα σήμερα είναι σε σύνοδο με το άστρο της Αλκυόνης. 

Μία νοσηρή ατμόσφαιρα που αναπτύχθηκε τεχνιέντως στο πρόσφατο παρελθόν, φέρνει την αίσθηση της Μέδουσας, του αρχαίου συμβόλου της φρίκης…

Στο βιβλίο μου «Η αστρολογία στο βουνό των Κενταύρων» συμπεριέλαβα την Μέδουσα, καθώς το θέμα αφορά τα «τέρατα» που κρύβουμε μέσα μας, με σκοπό τελικό την κατανόηση των ευαίσθητων στοιχείων του ψυχισμού και της αποθεραπείας τους.

Σύμφωνα με τους μύθους, οι νοσηρές σκέψεις αναπτύσσονται εντός της κεφαλής, γι’ αυτό και η Μέδουσα πρέπει να αποκεφαλιστεί. Η ματαιοδοξία του «εγώ» πρέπει να φύγει. Η ασπίδα του Περσέα, του προστατεύει το σημείο της καρδιάς και της κοιλιακής χώρας, όπου είναι και το συγκινησιακό κέντρο. Ο Περσέας, ως ηλιακός ήρωας (τσάκρα του ηλιακού πλέγματος) πρέπει να προστατευτεί, για να αποκόψει το νοσηρό νοητικό. Η σοφία (θεά Αθηνά) τον καθοδηγεί σωστά. Το εγωπαθές μας κομμάτι, το δολοπλόκο και απειλητικό, μπορεί να πεθάνει. Κόβεται στη ρίζα.

Σε μία σκληρή εποχή όπου βιώνουμε πολλές ανατροπές και εκφράζονται σκοτεινές σκέψεις, η Μέδουσα θα δείξει τον τρόπο με τον οποίο πετρώνει το συναίσθημα και εκδηλώνεται άκαμπτη και ανάλγητη συμπεριφορά μεταξύ των ανθρώπων. 

Η διάχυτη θλίψη γύρω μας, είναι φυσικά αποτέλεσμα της σκληρότητας και της τονισμένης αίσθησης της φρίκης, που αναμεταδίδουν όσοι θέλουν να βυθίσουν τον άνθρωπο στην θλίψη και στον φόβο, αλλά κάποιες φορές, είναι και η προσκόλλησή μας στο αρνητικό, στις φοβίες που δεν καταπολεμάμε, στα κατώτερα συναισθήματα που κυβερνούν τη σκέψη…

Η θλίψη η οποία περιγράφεται στο περιβάλλον των Πλειάδων, με τον αστέρα Αλκυόνη να υπερτονίζει τα δάκρυα της ψυχής, ίσως είναι η συνειδητοποίηση ότι πρέπει να ξεπεράσουμε ό,τι είναι φοβερό, σκληρό, άρρωστο, προβληματικό. Είτε προέρχεται από δικές μας αδυναμίες, είτε προέρχεται από την διαρκή χειραγώγηση άλλων. 

Ας αναρρωτηθούμε:

Άραγε έχουμε συνηθίσει την μορφή του τέρατος και αρχίζουμε να του μοιάζουμε, όπως έλεγε κάποτε ο αείμνηστος Μάνος Χατζηδάκις;

Άραγε έχουμε θεωρήσει τρόπο ζωής τον φόβο, την χειραγώγηση, την παραίτηση;

Άραγε πιστεύουμε μόνο στο δάκρυ και στη θλίψη;

Πού πήγε η επαναστατική μας πλευρά; Πού πήγε το φως;

Την Μέδουσα την αποκεφάλισε εκείνος που είχε το Ηλιακό φως ως δύναμη (Περσέας) και με σοφία (την Αθηνά), δεν πάγωσε από τον τρόμο της απειλής. Αντιμετώπισε έξυπνα τις αδυναμίες του και βρήκε τρόπο να τις αποκεφαλίσει!

Ας τον μιμηθούμε!!!

Όλες οι αναρτήσεις μας καθημερινά και στις σελίδες μας

στο facebook https://www.facebook.com/liliansimou.astrolife

στο twitter https://twitter.com/astrolifegr

Θέματα ψυχολογικής αστρολογίας στο: http://writersgang.com/ (Στήλη: Walking with the stars)