Ιστορική διαδρομή της Δυτικής Αστρολογίας
από την Λίλιαν Σίμου
Η 20η Μαρτίου καθιερώθηκε σαν Διεθνής Ημέρα Αστρολογίας από την AFAN, μία σημαντική Παγκόσμια Ένωση των Αστρολόγων, την ημέρα που γιορτάζεται η Εαρινή Ισημερία. Είναι επίσης ημέρα της Γαλλοφωνίας, ημέρα της Γης, αποχής από το κρέας και θεάτρου για παιδιά.
Ποια όμως είναι η διαδρομή της γνώσης της Αστρολογίας, όπως την γνωρίζουμε στην Δύση; Γιατί υπήρξε εξαιρετική μελέτη στην αρχαία Κίνα, όπως και στην Ινδία.
Αν και η γνώση της Αστρολογίας χάνεται στα βάθη των αιώνων, τα στοιχεία που διαθέτουμε από τις μέχρι τώρα ιστορικές ανακαλύψεις, θέτουν την αρχή της στην εποχή των Σουμερίων, γύρω στο 3.000 π.Χ. περίπου.
Οι ιερείς των Σουμερίων, μετά από μακροχρόνιες και αλλεπάλληλες παρατηρήσεις των ουρανίων σωμάτων. Καταγράφοντας τις διαρκείς αυτές παρατηρήσεις, διαπίστωσαν μία συσχέτιση μεταξύ συγκεκριμένων θέσεων των ουρανίων σωμάτων και γεγονότων σημαντικών, όπως άνοδοι και θάνατοι βασιλέων, καλές ή κακές περίοδοι στη σοδειά, πόλεμοι, εξεγέρσεις. Αποφάσισαν, λοιπόν, να ξεκινήσουν μία σειρά προβλέψεων για κάθε χρονιά, βασισμένοι στο υλικό που είχαν συγκεντρώσει και είχαν θετικά αποτελέσματα. Όλα αυτά υπάρχουν χαραγμένα σε πλακίδια της εποχής.
Ωστόσο, οι λαοί της Μεσοποταμίας, ανέπτυξαν παράλληλα σχεδόν τη γνώση αυτή, και, μετά τη δημιουργία της πρώτης αστρολογικής βιβλιοθήκης στην Ακκάδ, έχουμε μία περίοδο υπεροχής των Βαβυλωνίων. Κάτω από την εξουσία του Χαμουραμπί, το 2.000 π.Χ., ο οποίος, αφού υπέταξε τη γύρω περιοχή, μετέφερε τη βιβλιοθήκη στη Βαβυλώνα, ξεκίνησε μία νέα σειρά μελετών από ιερείς- επιστήμονες της εποχής.
Όταν η Βαβυλώνα έχασε τη λάμψη και ισχύ της, Αιγύπτιοι και Χαλδαίοι, βγαίνουν στο προσκήνιο της αστρολογικής έρευνας και διαπρέπουν. Η μεταξύ τους συνεργασία και ανταλλαγή απόψεων πάνω στις παρατηρήσεις, φέρνει ιδιαίτερα θετικά αποτελέσματα. Έτσι, σιγά-σιγά, ανακαλύπτεται και ο ζωδιακός κύκλος. Πεπεισμένοι οι ερευνητές ότι οι πλανήτες έχουν συγκεκριμένες τροχιές και αυτές φέρνουν στην επιστροφή και στα περάσματά τους τα γεγονότα, σχηματίζουν το ζωδιακό κύκλο και τον χωρίζουν σε 360 μοίρες και μετά σε δώδεκα ισομερή τμήματα, με βάση τα δώδεκα ζώδια. Ο αριθμός δώδεκα, ιερός συμβολικά αριθμός, βασίστηκε στους ομώνυμους αστερισμούς και στην αριθμοσοφία, δίδεται η σημασία του.
Ας μην ξεχνάμε, ότι δώδεκα ήταν οι άθλοι του Ηρακλή, δώδεκα οι Απόστολοι, δώδεκα οι μήνες και γενικά στη παράδοση της αρχαίας γνώσης και εσωτερικής φιλοσοφίας, το δώδεκα συμβολίζει την ολοκλήρωση.
Υπάρχει η εντύπωση, ότι ο Ραμσής Β΄ της Αιγύπτου, το 1250 π.Χ. ανακάλυψε τον ζωδιακό.
Γύρω στο 1000 π.Χ., οι Ασσύριοι παίρνουν μία δυναμική θέση στην ιστορία των λαών της Μεσοποταμίας και ο βασιλιάς τους Ασουρμπανιμπάλ (669-625 π.Χ.) λάτρης των γραμμάτων και των τεχνών, δεν μένει ασυγκίνητος μπροστά στο μεγαλείο της γνώσης της Αστρολογίας. Βοηθά στην επέκταση των μελετών και λέγεται ότι ήταν κι ο ίδιος γνώσης, καθώς συνέτασσε μόνος του το δικό του χάρτη. Στη πρωτεύουσα Νινευή, δημιουργείται ένα μεγάλο πολιτιστικό κέντρο και μία εξαιρετική βιβλιοθήκη. Άγγλοι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν 25.000 πινακίδες αστρολογικών ερευνών κυρίως, οι οποίες βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.
Αργότερα, η Βαβυλώνα κάτω από την βασιλεία του Ναβουχοδονόσορα, ξαναβρίσκει τη χαμένη δόξα της και παράλληλα κι η αστρολογία νέο έδαφος μελέτης και ανάπτυξης. Το σύστημα πρόβλεψης καθιερώνεται με συγκεκριμένη μορφή μέχρι τη πτώση της Βαβυλώνας από τους Πέρσες το 559 π.Χ. Χρόνια μετά, όταν ο Αλέξανδρος ο Μέγας φθάνει στη Μεσοποταμία, οιΧαλδαίοι ιερείς του δίνουν μία σειρά από πινακίδες αστρολογικού περιεχομένου, τις οποίες, ο ίδιος παραδίδει στον δάσκαλό του Αριστοτέλη. Ο Αριστοτέλης βάσισε πολλές από τις μελέτες του περί πλανητών στο υλικό αυτό.
Το αθάνατο ελληνικό πνεύμα μελέτησε κι ανέπτυξε σε προσωπικές πλέον αναλύσεις τους αστρολογικούς χάρτες. Θαλής ο Μιλήσιος, Πυθαγόρας, Αναξαγόρας, Πλάτωνας, Εύδοξος ασχολήθηκαν μ`αυτή τη γνώση. Ο Ιπποκράτης τη χρησιμοποίησε για ιατρική πρόληψη και πρόγνωση και έλεγε πως ένας γιατρός χωρίς τη γνώση της αστρολογίας δεν νοείται να θεωρείται γιατρός. Ο Ίππαρχος, αστρονόμος κι αστρολόγος, υπολόγισε πρώτος τη μέση κίνηση της Σελήνης και τη μετάπτωση των ισημεριών. Σχολές ιδρύθηκαν στη Κω, τη Ρόδο και την Αλεξάνδρεια. Η οικοθεσία έχει ήδη δημιουργηθεί, όπου περιλαμβάνονται οι τομείς της ζωής.
Ένας από τους πλέον γνωστούς ερευνητές ήταν ο Κλαύδιος Πτολεμαίος, μαθηματικός, αστρονόμος, αστρολόγος, ιστορικός, έγραψε τη «Μαθηματική Σύνταξη» και τη «Τετράβιβλο», βασικό οδηγό κάθε αστρολόγου μέχρι τον προηγούμενο αιώνα. Επί της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, υπήρξε πλήρης στήριξη της αστρολογίας και οι Ρωμαίοι συμβουλεύονταν κατά κόρον τους αστρολόγους για κάθε σημαντική δουλειά. Όμως τότε η αστρολογία άρχισε να χάνει την αίγλη της, καθώς η διάδοσή της την έφερε σε επαφή και με άτομα ιδιοτελή και ανεύθυνα.
Αργότερα, επί Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, η φανατική αντίδραση απέναντι σε κάθε αρχαία γνώση και κυρίως στο αρχαίο ελληνικό πνεύμα, έφερε μία σειρά διώξεων και κατά της αστρολογίας. Η Δύση βάλλεται κι αυτή από προβλήματα και σκοταδισμό, αλλά η μαθηματική και αστρολογική γνώση διασώζεται από τους Άραβες, οι οποίοι διαφύλαξαν αρχαία χειρόγραφα και τα μετέφρασαν. Τα μελέτησαν και συνέχισαν τις έρευνες, προσφέροντας μία πολύτιμη στήριξη στην αστρολογία, αλλά και τις άλλες μαθηματικές γνώσεις της εποχής.
Όταν, κατά τη περίοδο των σταυροφοριών, το ενδιαφέρον της Δυτικής εκκλησίας χαλαρώνει πάνω στον έλεγχο των γραμμάτων και δειλά-δειλά, κάποιοι άνθρωποι του πνεύματος αρχίζουν να αναβιώνουν τη μαθηματική, την αστρονομική και την αστρολογική γνώση, παίρνοντας από τους Άραβες κάθε τι που διεσώθη, αλλά και τις νεώτερες μελέτες τους.
Οι κλάδοι που τους απασχολούν, αφορούν το προσωπικό ωροσκόπιο, την ωριαία αστρολογία και την εγκόσμια αστρολογία. Έτσι, οι ανήσυχοι στο πνεύμα μοναχοί (κατά τον Μεσαίωνα, στη Δύση, η εκκλησία και οι μονές είχαν τα σχολεία και την εκπαίδευση) άρχισαν να μελετούν τις απαγορευμένες γνώσεις και μεταξύ αυτών την αστρολογία. Άτομα, όπως ο Θωμάς ο Ακινάτης, ο Μέγας Αλβέρτος, καθώς και μοναχοί που ήρθαν σε επαφή με τους Άραβες, όπως οι Ναίτες, απέκτησαν πολύτιμες πληροφορίες και μελέτησαν με θέρμη την αστρολογία.
Ο Γιοχάνες ντε Σακρομπόσκο, μαθηματικός, έγραψε το πρώτο αστρολογικό βιβλίο της Δύσης. Ο Καμπάνους, ιερέας, μαθηματικός και γιατρός, ασχολήθηκε τόσο με την αστρολογία, ώστε έγινε κι ο δημιουργός του ομώνυμου συστήματος οικοθεσίας, που βασίζεται στα τεταρτημόρια. Ο καθηγητής της αστρονομίας Ρεγκιομοντάνους, διάσημος για τις γνώσεις του, βάσισε το ομώνυμο σύστημα οικοθεσίας που ακόμη σήμερα χρησιμοποιείται από πολλούς σε τριγωνομετρική μέθοδο κι έκανε σημαντικές προβλέψεις. Λέγεται ότι ο Κολόμβος χρησιμοποίησε δικούς του πίνακες με τις θέσεις πλανητών, όταν αργότερα ξεκίνησε για την ανακάλυψη του Νέου Κόσμου.
Ο Κοπέρνικος έκανε σημαντικές βελτιώσεις στους υπολογισμούς των θέσεων των πλανητών και ο Παράκελσος, ο γνωστός γιατρός και αλχημιστής, χρησιμοποίησε την αστρολογική γνώση για την υγεία των ασθενών του. Ο μαθηματικός Καρντάν δημιούργησε με τις δικές του μελέτες, ένα άλλο σύστημα οικοθεσίας και ο γνωστός σε όλους μας Μισέλ ντε Νοστραντάμ, ή αλλιώς Νοστράδαμος, γιατρός, αλχημιστής, αστρολόγος και διαισθητικός, χρησιμοποίησε την αστρολογία για θεραπευτικούς σκοπούς, αλλά και για προβλέψεις που έκαναν αίσθηση στις επόμενες γενιές.
Προς το τέλος του Μεσαίωνα, όλο και περισσότεροι ήταν εκείνοι οι άνθρωποι των γραμμάτων που ασχολήθηκαν με επιμονή κι αγάπη για την επέκταση της γνώσης της αστρολογίας. Ο Τίχο Μπράχε, συνεχιστής του έργου του Κοπέρνικου και βοηθός του Κέπλερ, αστρονόμοι και οι δύο, έθεσαν νέες βάσεις στις παρατηρήσεις τους, ασχολήθηκαν δε και με την κατάστρωση ωροσκοπίων, έχοντας αυτοκρατορική υποστήριξη. Ο Κέπλερ, γνωστός για τους νόμους του, υποστήριξε ότι όπως οι πλανήτες, έτσι κι ο άνθρωπος έχουν στοιχεία τα οποία υπόκεινται σε επιρροές. Ωστόσο, πίστευε, ο άνθρωπος μπορούσε δια μέσω της γνώσης να υπερβεί αυτές τις επιρροές.
Σύγχρονος του Κέπλερ, ο Γαλιλαίος, ανακάλυψε το τηλεσκόπιο, διώχθηκε για πολλές από τις ιδέες του, όπως εκείνη που έλεγε ότι η Γη γυρίζει, και συνέβαλε στην αστρολογία, καθώς στα βιβλία του διαπιστώνεται η ενασχόλησή του και μ`αυτή. Άλλος σημαντικός, ο Πλάσιντους ντε Τίτο, μοναχός και μαθηματικός, μας είναι γνωστός για το σύστημα οικοθεσίaς που είναι ευρέως χρησιμοποιημένο, αν και πολεμήθηκε ως αναξιόπιστο από αρκετούς ερευνητές της εποχής του. Ωστόσο, ακόμη και σήμερα, που είναι το βασικό σύστημα οικοθεσίας των περισσοτέρων αστρολόγων, φαίνεται να είναι αποδεκτό στα αποτελέσματα που δίνει.
Σ`αυτή την ιστορική αναδρομή, βρισκόμενοι στην Αναγέννηση, δεν μπορούσαμε να παραλείψουμε τον Ουίλλιαμ Λίλλυ. Χωρίς εξειδικευμένη μόρφωση, ωστόσο χαρισματικός και ακούραστος εργάτης της αστρολογίας, άφησε ένα σημαντικό έργο και ένα βιβλίο απαράμιλλο, την «Χριστιανική Αστρολογία». Θεωρείται κι ο πατέρας της Ωριαίας αστρολογίας, οι δε χάρτες του είναι βασισμένοι στο σύστημα Ρεγκιομοντάνους. Οι προβλέψεις του έκαναν αίσθηση στην εποχή του (1602-1681 μ.Χ.)
Ανάμεσα στους επόμενους, ο Νεύτωνας ασχολήθηκε με τη μελέτη της αστρολογίας εκτός των άλλων.
Η αστρολογία, ωστόσο, θα περάσει πάλι δύο αιώνες ισχυρής αμφισβήτησης από τους θεωρητικούς της εποχής και την εκκλησία. Θα πέσει σε δυσμένεια και πάλι και δεν θα υπάρξουν δυνατές φωνές να τη στηρίξουν.
Στο τέλος του 19ου αιώνα, ένας άλλος σπουδαίος ερευνητής, ο ‘Αλαν Λίο θα δώσει όλη του τη ψυχή στην λάμψη της αστρολογικής γνώσης. Μαζί με τη σύζυγό του θα μελετήσει, θα εκδώσει ένα περιοδικό, θα κάνει διαλέξεις, θα γράψει τριάντα βιβλία, διατυπώνοντας με σύγχρονο πνεύμα, όλη τη παράδοση της αστρολογίας και θα ιδρύσει την Αστρολογική Στοά του Λονδίνου.
Παράλληλα, μία άλλη προσωπικότητα του χώρου, ο Ντέην Ρουντγίαρ, θα συνδέσει την αστρολογία με την ψυχολογία της προσωπικότητας και θα δώσει μία νέα διάσταση. Ήταν φιλόσοφος, ζωγράφος, συγγραφέας.
Ο Τσαρλς Κάρτερ, συνέχισε του έργο του Λίο μέσα στην Αστρολογική Στοά του Λονδίνου, εξέδιδε ένα περιοδικό και έκανε σημαντικές στατιστικές έρευνες.
Ο Κάρλ Γιούνγκ μελέτησε την αστρολογία για να βρει περισσότερα στοιχεία πάνω στην ψυχανάλυση και τη θεραπεία διαφόρων προβλημάτων.
Όπως είναι φυσικό, σε μία διαδρομή ανά τους αιώνες δεν θα μπορούσαμε να συμπεριλάβουμε όλους όσους διέπρεψαν με τις μελέτες τους σ`αυτό τον χώρο. Ωστόσο, ελπίζουμε να μπορέσαμε να αναφερθούμε σε αρκετούς σημαντικούς, χωρίς να παραγνωρίζουμε το έργο και των υπολοίπων, των οποίων τη προσφορά δεν αμφισβητείται.
Σημείωση: το κείμενο είναι απόσπασμα από το βιβλίο μου -εγχειρίδιο αστρολογίας “Αστρολογία -Λόγος των άστρων”,όπου περιέχεται η βασική γνώση της αστρολογίας σε “βηματισμό” μαθημάτων. Όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να επικοινωνήσει μαζί μου για να τον ενημερώσω.
Οι αναρτήσεις μας βρίσκονται:
στο facebook https://www.facebook.com/pages/Lilian-Simou-Astrolife/
στο twitter https://twitter.com/astrolifegr
και στο google+ https://plus.google.com/u/0/105197655252970962131/posts
Το μήνυμα της ημέρας κάθε πρωί στο: http://kissmygrass.gr/